Ultimate Rider:Traffic Bike 3D

ანალიზის ავტორი AppCompare

პირველივე ჩართვისას Ultimate Rider:Traffic Bike 3D იმ ტიპის სატრანსპორტო თამაშად აღვიქვი, რომელსაც მოკლე შესვენებებზე მარტივად მიუბრუნდები. მისი იდეა პირდაპირია: მართავ მოტოციკლს, მოძრაობ სხვადასხვა სცენარში და ცდილობ, გზაზე ყურადღება არ დაკარგო. აქ არ არის საჭირო ხანგრძლივი ახსნა ან რთული სიუჟეტის დამახსოვრება. სწორედ ეს ხდის თამაშს მოსახერხებელს საერთო ტელეფონზე, როცა ოჯახის წევრებს ან მეგობრებს ერთ მოწყობილობაზე რიგრიგობით თამაში გინდათ.

ამავე სიმარტივეს თავისი ფასი აქვს. თუ ეძებ ღრმა მოტოციკლის სიმულატორს, დეტალურ კარიერას ან ფართო ონლაინ სამყაროს, ეს არჩევანი შეიძლება ზედმეტად მსუბუქი მოგეჩვენოს. ჩემი შთაბეჭდილებით, მისი მთავარი ძალა არის სწრაფი ჩართვა და გზაზე კონცენტრაცია, ხოლო მთავარი სისუსტე ისაა, რომ ასეთი ფორმატი მალე იმეორებს საკუთარ რიტმს, თუ შენთვის პროგრესის მრავალფეროვნება ყველაზე მნიშვნელოვანია.

როგორ მუშაობს თამაში საერთო მოწყობილობაზე

საოჯახო გამოყენებისას ყველაზე ბუნებრივი სცენარი ასეთია: ერთი ადამიანი რამდენიმე წუთით თამაშობს, შემდეგ ტელეფონს სხვას გადასცემს. ამ დროს თამაში კარგად ჯდება მოკლე მონაკვეთებში, რადგან სატრანსპორტო რბოლის იდეა გასაგებია თავიდანვე. ბავშვმა შეიძლება უბრალოდ გზაზე მოძრაობა სცადოს, უფროსმა კი უფრო ფრთხილად ითამაშოს და შეჯახებებს აარიდოს თავი. საერთო მოწყობილობაზე მსგავსი განსხვავებული სტილი სასარგებლოა, რადგან ყველას არ სჭირდება ერთნაირი მიზნის დასახვა.

მე გირჩევდი, ტელეფონის გადაცემამდე მოთამაშემ დაასრულოს მიმდინარე მცდელობა, ნაცვლად იმისა, რომ შუა მოძრაობისას აპი სხვას მიაწოდოს. ეს პატარა ჩვევა პრაქტიკულია: თავიდან აგაცილებთ შემთხვევით შეხებებს, კამერის გაუთვალისწინებელ მოძრაობას და იმედგაცრუებას, როცა სხვა მოთამაშე უკვე დაწყებულ მონაკვეთს იღებს. თუ რამდენიმე ადამიანი თამაშობს, რიგის შეთანხმება უფრო ეფექტურია, ვიდრე ეკრანთან მუდმივი კამათი.

საერთო მოწყობილობაზე განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ თითოეულმა მოთამაშემ საკუთარი მიზანი წინასწარ განსაზღვროს. ერთისთვის შეიძლება იყოს მშვიდად გავლა, მეორისთვის კი მაქსიმალურად სწრაფი რეაქცია. ასეთ შემთხვევაში თამაში შეჯიბრებად იქცევა, მაგრამ არა აუცილებლობით; შეგიძლიათ უბრალოდ შეადაროთ, ვინ უფრო დიდხანს შეინარჩუნებს კონტროლს. ეს მიდგომა კარგია მაშინ, როცა პატარა ასაკის მოთამაშეს ჯერ არ უნდა, რომ ყოველ ცდაზე შედეგის გამო წნეხი იგრძნოს.

თუმცა, საერთო გამოყენებისას ერთი პრაქტიკული შეზღუდვა უნდა გაითვალისწინო: ეკრანზე დაგროვილი პროგრესის აღქმა შეიძლება სხვადასხვა მოთამაშეს ერთმანეთში აერიოს. ამიტომ მე არ დავეყრდნობოდი მხოლოდ იმას, თუ რა მდგომარეობაში დატოვა წინა ადამიანმა თამაში. უკეთესია, თითოეულმა მოთამაშემ საკუთარი შედეგი სიტყვიერად დაიმახსოვროს ან უბრალოდ ცალკე ცდებად ჩათვალოს. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია მაშინ, როცა მოწყობილობას ბავშვი და უფროსი მონაცვლეობით იყენებენ.

პირველი ჩართვისას რა საზღვრები დავაყენე

დაწყებამდე მე რამდენიმე მარტივ წესს დავაწესებდი: ვინ თამაშობს, რამდენ ხანს გრძელდება ერთი მონაკვეთი და როდის გადადის მოწყობილობა შემდეგ მოთამაშესთან. ეს წესები თვითონ თამაშის ნაწილი არ არის, მაგრამ საერთო გამოყენების გამოცდილებას აშკარად აუმჯობესებს. როცა ყველასთვის ცნობილია რიგი, ნაკლებია შემთხვევითი შეწყვეტა და ნაკლებია კამათი იმაზე, ვის ეკუთვნის შემდეგი ცდა.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი საზღვარი არის ასაკთან დაკავშირებული ყურადღება. თამაში შეფასებულია 3+ ასაკისთვის, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა ბავშვი ერთნაირად მზად არის სწრაფი მოძრაობისა და შეცდომის განმეორებისთვის. პატარა მოთამაშეს შეიძლება დასჭირდეს უფროსის გვერდით ყოფნა, განსაკუთრებით პირველ ცდებზე. მე ამას უფრო მშვიდად მივუდგებოდი: ვაჩვენებდი მართვის ძირითად ლოგიკას, შემდეგ კი ბავშვს დამოუკიდებლად ვაცდიდი.

თუ ტელეფონი სამუშაოდ ან სასწავლოდაც გამოიყენება, თამაშის დროის წინასწარ შეთანხმება კიდევ უფრო საჭიროა. ასეთი რბოლა ადვილად გითრევს იმ მომენტში, როცა გინდა მხოლოდ ერთი მცდელობა, მაგრამ შემდეგ კიდევ ერთხელ ცდილობ. ამიტომ საერთო მოწყობილობაზე კარგი პრაქტიკაა მოკლე სესიის დასრულება კონკრეტულ მომენტში და არა მაშინ, როცა ვინმე გაღიზიანდება ან ტელეფონი სასწრაფოდ დასჭირდება.

აპი უფასოდ არის ხელმისაწვდომი, თუმცა თამაშში არსებული შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 9,00 ₾-დან 599,00 ₾-მდე მერყეობს. სწორედ ამიტომ, საერთო მოწყობილობაზე გადახდის საკითხი წინასწარ უნდა იყოს შეთანხმებული. ბავშვს შეიძლება ფასიანი ნივთი ჩვეულებრივ თამაშის გაგრძელებად მოეჩვენოს, უფროსისთვის კი ეს უკვე რეალური ხარჯია. ჩემი რჩევაა, ნებისმიერი შეძენა მხოლოდ მოწყობილობის მფლობელმა დაადასტუროს და არა იმ ადამიანმა, ვინც იმ წამს თამაშობს.

მართვის შეგრძნება და ყოველდღიური გამოყენება

თამაშის ძირითადი ხიბლი გზაზე მოძრაობისას ყურადღების შენარჩუნებაშია. სხვადასხვა სცენარი ერთსა და იმავე იდეას ოდნავ განსხვავებულ გარემოში გაჩვენებს, ამიტომ პირველი შთაბეჭდილება მხოლოდ ერთი ტრასით არ შემოიფარგლება. მე მას უფრო რეაქციისა და რიტმის თამაშად აღვიქვამ, ვიდრე სრულფასოვან მოტოციკლის სასწავლო სიმულატორად. აქ მიღებული ჩვევა რეალურ მართვაზე გადასატანი არ არის და ამას მკაფიოდ გავმიჯნავდი.

ყოველდღიურ სიტუაციაში ეს შეიძლება გამოგადგეს მაშინ, როცა ტრანსპორტს ელოდები, შესვენება გაქვს ან სახლში სხვები ჯერ კიდევ დაკავებული არიან. ერთი მოკლე სესია საკმარისია იმის გასაგებად, მოგწონს თუ არა მართვის სტილი. ამ მხრივ ის უფრო მოსახერხებელია, ვიდრე ისეთი რბოლა, რომელიც ყოველ ჩართვაზე დიდ მომზადებას, სიუჟეტურ დიალოგებს ან ხანგრძლივ რუკას ითხოვს.

მეორე მხრივ, სწრაფი ხელმისაწვდომობა არ ნიშნავს, რომ თამაში ყველასთვის ერთნაირად კომფორტულია. თუ ეკრანზე მოძრაობისას თითის მდებარეობა ხშირად გეცვლება, შეიძლება კონტროლი ნაკლებად ზუსტი მოგეჩვენოს. ასეთ დროს მე ტელეფონს ორივე ხელით დავიჭერდი, სიკაშკაშეს ოთახის განათებას მოვარგებდი და თამაშისას ზედმეტ შეხებებს მოვერიდებოდი. ეს არა დამატებითი ფუნქცია, არამედ გამოყენების პრაქტიკული ჩვევაა, რომელიც შეცდომებს ამცირებს.

კიდევ ერთი სასარგებლო მიდგომაა, რომ პირველ ცდებზე სისწრაფეს არ დაედევნო. თავდაპირველად გზის წაკითხვას, მოხვევის მომენტს და დაბრკოლებებზე რეაქციას დავაკვირდებოდი. შემდეგ, როცა მოძრაობის რიტმი ნაცნობი გახდება, უფრო სწრაფ თამაშზე გადასვლა ბუნებრივად გამოდის. ბავშვთან თამაშისას ეს მეთოდი განსაკუთრებით კარგია, რადგან წარუმატებელი ცდა სწავლის ნაწილად რჩება და არა უბრალო მარცხის განცდად.

ოჯახში კოორდინაცია და ანგარიშების საზღვრები

საერთო მოწყობილობაზე გამოყენებისას მე არ შევქმნიდი მოლოდინს, რომ ყველა მოთამაშეს აუცილებლად ექნება ცალკე პროფილი, ცალკე შენახვა ან ერთმანეთისგან იზოლირებული შედეგები. ასეთი ვარაუდი ხშირად იწვევს გაუგებრობას. უკეთესია, თამაშს შეხედოთ როგორც რიგრიგობით გასართობს და არა როგორც ოჯახის თითოეული წევრის სრულად განცალკევებულ ანგარიშს.

თუ უფროსი და ბავშვი ერთად თამაშობთ, წინასწარ შეთანხმდით, ვინ წყვეტს შესყიდვას, ვინ ცვლის მოწყობილობის პარამეტრებს და ვინ იღებს გადაწყვეტილებას აპის წაშლის ან ხელახლა დაყენების შესახებ. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა ტელეფონზე სხვა მნიშვნელოვანი მასალებიც ინახება. თამაშის სიმარტივე არ უნდა აგერიოს მოწყობილობის მართვის თავისუფლებაში.

მე ასევე არ დავეყრდნობოდი მხოლოდ ასაკობრივ ნიშნულს იმის გადასაწყვეტად, რამდენად შესაფერისია თამაში კონკრეტული ბავშვისთვის. 3+ შეფასება სასარგებლო ორიენტირია, მაგრამ მშობელმა მაინც უნდა გაითვალისწინოს ბავშვის მოთმინება, ეკრანთან გატარებული დრო და შეცდომებზე რეაქცია. თუ ბავშვი სწრაფად ბრაზდება ან მოწყობილობის გადაცემას ვერ ეგუება, მოკლე, წინასწარ შეთანხმებული მონაკვეთები უკეთესი იქნება, ვიდრე თავისუფალი წვდომა მთელი დღის განმავლობაში.

კოორდინაციისთვის კარგი პატარა ხერხია „ერთი ცდა და გადაცემა“ წესის გამოყენება. თითოეული ადამიანი ასრულებს ერთ მონაკვეთს ან ერთ შეთანხმებულ მცდელობას, შემდეგ კი ტელეფონს გადასცემს. ასე თამაში უფრო სამართლიანად ნაწილდება და ერთი მოთამაშე ვერ იკავებს მოწყობილობას მხოლოდ იმიტომ, რომ უკეთესი შედეგის მიღწევა ახლოსაა. თუ ყველა თანახმაა, შეგიძლიათ მეორე რაუნდი უკვე შედეგების შედარებისთვის გამოიყენოთ.

ასაკი, ნდობა და შესყიდვების საკითხი

Happy Run-ის მიერ შექმნილი ეს თამაში უფასო ჩამოტვირთვის მოდელს იყენებს, მაგრამ ფასიანი ნივთების დიაპაზონი ნიშნავს, რომ ოჯახურ მოწყობილობაზე ნდობა ყურადღებით უნდა მართოთ. მე ბავშვს არ მივცემდი უფლებას, დამოუკიდებლად შეეხოს ნებისმიერ გადახდის ღილაკს, თუნდაც ნივთი თამაშში მიმზიდველად გამოიყურებოდეს. უფროსისთვის ეს შეიძლება მცირე არჩევანი იყოს, ბავშვისთვის კი გაუგებარი ნაბიჯი, რომელსაც ფინანსური შედეგი მოჰყვება.

საუკეთესო პრაქტიკაა, თამაშის დაწყებამდე პირდაპირ უთხრათ ბავშვს, რომ თამაშში არსებული ყველა ნივთი უფასო არ არის. ამ საუბარს აკრძალვის ტონით არ დავიწყებდი; უბრალოდ ავუხსნიდი, რომ რაიმეს არჩევამდე უფროსს უნდა ჰკითხოს. ასეთი წესი ნდობასაც ინარჩუნებს და შემთხვევითი ხარჯის რისკსაც ამცირებს. საერთო ტელეფონზე სხვა ადამიანების თანდასწრებით თამაშისას ეს საზღვარი ყველასთვის ერთნაირად უნდა მოქმედებდეს.

თუ აპს უფროსი იყენებს, შესყიდვების არსებობა შეიძლება ნაკლებად შემაწუხებელი იყოს, მაგრამ მაინც ღირს იმის შეფასება, რეალურად ცვლის თუ არა ნივთი შენს სიამოვნებას. ჩემი გამოცდილებით, მსგავსი თამაშის ძირითადი ღირებულება პირველ რიგში მართვის პროცესშია. ამიტომ ფულს მხოლოდ მაშინ დავხარჯავდი, თუ კონკრეტული ნივთი ჩემთვის მართლა ამდიდრებს თამაშს და არა იმიტომ, რომ შემდეგი ცდა ავტომატურად უკეთესი უნდა გახდეს.

ნდობის კიდევ ერთი მხარეა მოწყობილობის ხელმისაწვდომობა. თუ ტელეფონი რამდენიმე ადამიანს ეკუთვნის, არ არის კარგი იდეა, რომ ერთმა მოთამაშემ სხვების სახელით შეცვალოს თამაშის მდგომარეობა ან წაშალოს აპი. წინასწარი შეთანხმება აქაც მარტივია: თამაში შეიძლება ყველასთვის იყოს, მაგრამ მოწყობილობის ძირითადი გადაწყვეტილებები მის მფლობელს ეკუთვნის.

როგორ დგას სხვა სატრანსპორტო თამაშებთან შედარებით

ჩვეულებრივ სატრანსპორტო თამაშებთან შედარებით, Ultimate Rider:Traffic Bike 3D უფრო სწრაფად გასაგები არჩევანია. თუ სხვა თამაშში დიდ დროს ხარჯავ ავტომობილის ან მოტოციკლის მორგებაზე, რუკების გახსნაზე და კარიერის დაგეგმვაზე, აქ ყურადღება უფრო უშუალოდ მოძრაობაზე გადადის. ეს უპირატესობაა მათთვის, ვისაც სურს რამდენიმე წუთით თამაში და არა გრძელი სათამაშო სესიის დაგეგმვა.

მაგრამ სწორედ აქ ჩნდება მთავარი კომპრომისი. ღრმა სიმულატორი უკეთესი არჩევანი იქნება იმ ადამიანისთვის, ვისაც სურს რეალისტური მართვის წესების შესწავლა, ტექნიკური პარამეტრების შედარება ან საკუთარი პროგრესის ხანგრძლივი დაგეგმვა. ეს თამაში კი უფრო მსუბუქი გასართობია. მე მას არ შევადარებდი რეალური მოტოციკლის მართვის ტრენაჟორს, რადგან მისი მიზანი სწრაფი გართობაა და არა პრაქტიკული მომზადება.

არკადულ რბოლასთან შედარებითაც განსხვავება იგრძნობა. თუ გიყვარს მუდმივი აჩქარება, მკვეთრი ეფექტები და სხვა მოთამაშეებთან აგრესიული შეჯიბრი, შეიძლება უფრო ენერგიული ალტერნატივა მოგინდეს. აქ კი სცენარებში მოძრაობის ყურადღება და შეცდომის თავიდან აცილება უფრო მნიშვნელოვანია. ეს მას კარგ ვარიანტად აქცევს მშვიდი, მოკლე სესიებისთვის, მაგრამ ნაკლებად შესაფერისს მათთვის, ვისაც ყოველ წუთს ახალი მოვლენა სჭირდება.

ჩემი შეფასებით, თამაშის არჩევა ასე უნდა გადაწყვიტო: თუ გინდა მარტივი სატრანსპორტო რბოლა, რომელიც საერთო ტელეფონზე ოჯახის წევრებსაც ადვილად გააცნობ, მას აქვს აზრი. თუ ეძებ ხანგრძლივ კარიერას, დეტალურ პერსონალიზაციას ან რეალისტურ სასწავლო გამოცდილებას, სხვა კატეგორიის პროდუქტი უფრო დაგაკმაყოფილებს. ეს არ არის ნაკლი თავისთავად; უბრალოდ მნიშვნელოვანია, თამაშს სწორი მოლოდინით მიუდგე.

ვერსია, მოწყობილობა და გამოყენების პრაქტიკული მხარე

თამაში მუშაობს მინიმუმ Android 7.1-ზე, ხოლო მიმდინარე ვერსია 1.2.5-ია. ეს ინფორმაცია სასარგებლოა იმ ოჯახებისთვის, სადაც ჯერ კიდევ გამოიყენება შედარებით ძველი ტელეფონი. სანამ აპს მთავარ მოწყობილობაზე დააყენებ, მე მაინც შევამოწმებდი, რამდენად თავისუფლად მუშაობს ტელეფონი სხვა აპებთან ერთად და რამდენად კომფორტულია ეკრანის ზომა მართვისთვის.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ თამაშის გამოცდილება შეიძლება განსხვავებული იყოს ძველ და ახალ მოწყობილობებზე. პატარა ეკრანზე თითი უფრო ხშირად ფარავს გზის ნაწილს, ხოლო სუსტი ბატარეის მქონე ტელეფონზე ხანგრძლივი სესია ნაკლებად მოსახერხებელი ხდება. ამიტომ საერთო მოწყობილობაზე უმჯობესია თამაში მაშინ დაგეგმოთ, როცა ტელეფონი არ არის საჭირო ზარისთვის, ნავიგაციისთვის ან სასწრაფო საქმისთვის.

თამაშს უკვე მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს, რაც მიანიშნებს, რომ მისი მარტივი ფორმატი ბევრ ადამიანს აინტერესებს. ეს ჩემთვის ხარისხის ავტომატური გარანტია არ არის, მაგრამ აჩვენებს, რომ აპი სრულიად ნიშური იდეა არ არის. საბოლოო არჩევანს მაინც იმაზე დავაფუძნებდი, გსიამოვნებს თუ არა მისი უშუალო მართვა და რამდენად კარგად ერგება თქვენს ოჯახურ წესებს.

გამოსვლის თარიღად მითითებულია 19 აგვისტო 2026, ამიტომ თუ აპს ამ პერიოდში ან შემდეგ ამოწმებ, ვერსიის შესაბამისობა ყურადღებით ნახე. ტექნოლოგიურ პროდუქტებში განახლებები ზოგჯერ გამოყენების შეგრძნებას ცვლის, ამიტომ აპის დაყენების შემდეგ მიმდინარე ვერსიის გადამოწმება გონივრული ნაბიჯია. ამით თავიდან აიცილებ სიტუაციას, როცა ძველი ინსტალაცია ახალ მოწყობილობაზე უცნაურად მუშაობს.

ვის ვურჩევდი და ვის არა

მე მას ვურჩევდი ადამიანს, რომელსაც მოსწონს მოკლე სატრანსპორტო სესიები, სწრაფი რეაქცია და მარტივი წესები. ასევე კარგი კანდიდატია ოჯახი, სადაც ერთი ტელეფონი რამდენიმე ადამიანს ეკუთვნის და ყველას სჭირდება გასართობი, რომლის ახსნაც დიდ დროს არ მოითხოვს. ბავშვებთან გამოყენებისას მისი ასაკობრივი შეფასება ხელსაყრელი საწყისი ორიენტირია, თუმცა ზედამხედველობა და შესყიდვებზე შეთანხმება მაინც საჭიროა.

არ ვურჩევდი მათ, ვინც თამაშში პირველივე დღიდან ეძებს რთულ ეკონომიკას, ფართო პერსონალიზაციას, რეალისტურ ფიზიკას ან ხანგრძლივ სიუჟეტურ პროგრესს. ასევე შეიძლება არ მოგეწონოს, თუ განმეორებითი მცდელობები სწრაფად გაღიზიანებს ან გინდა, რომ თითოეულ სესიაში რადიკალურად განსხვავებული ამოცანა დაგხვდეს.

ჩემი ყველაზე პრაქტიკული რჩევა ასეთია: ჯერ რამდენიმე მოკლე ცდა ჩაატარე შესყიდვის გარეშე, შემდეგ კი გადაწყვიტე, გყოფნის თუ არა ძირითადი მართვის გამოცდილება. თუ თამაშს ოჯახთან ერთად იყენებ, წინასწარ განსაზღვრე რიგი, დრო და გადახდებთან დაკავშირებული წესი. ამ სამი ნაბიჯით ბევრ ჩვეულებრივ პრობლემას აირიდებ თავიდან და უფრო ნათლად დაინახავ, ნამდვილად გჭირდება თუ არა დამატებითი ნივთები.

საბოლოო შეფასება ოჯახური გამოყენებისთვის

Ultimate Rider:Traffic Bike 3D ჩემთვის არის მარტივი, სწრაფად გასაგები სატრანსპორტო თამაში, რომელიც განსაკუთრებით კარგად მუშაობს მოკლე სესიებში და საერთო მოწყობილობაზე მონაცვლეობით თამაშისას. Happy Run-მა აქ ყურადღება გადაიტანა უშუალო მოძრაობაზე და სხვადასხვა სცენარში გზის გავლაზე, ამიტომ აპში შესვლა ზედმეტი მომზადების გარეშე შეიძლება.

მისი შეზღუდვებიც მკაფიოა: ეს არ არის ღრმა მოტოციკლის სიმულატორი, ოჯახური ანგარიშების მართვის ინსტრუმენტი ან გრძელვადიანი კარიერული თამაში. უფასო წვდომასთან ერთად არსებული ფასიანი ნივთები მოითხოვს უფროსის ყურადღებას, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ტელეფონს ბავშვებიც იყენებენ. სწორედ ამიტომ, თამაშის ხარისხს მარტო გრაფიკით ან ინსტალაციების რაოდენობით არ შევაფასებდი.

საბოლოოდ, საუკეთესო გამოცდილება მიიღება მაშინ, როცა თამაში გამოიყენება შეთანხმებული დროით, მკაფიო რიგით და რეალისტური მოლოდინით. თუ გინდა მსუბუქი რბოლა, რომელსაც ოჯახის წევრებს მარტივად გადასცემ, ეს არჩევანი ღირს საცდელად. თუ შენთვის მთავარი ღრმა პროგრესია და ტექნიკური სიზუსტე, სხვა ტიპის თამაში უფრო სწორი მიმართულება იქნება.